Risiko miokarditis dan perikarditis khusus umur dan jantina berikutan vaksin RNA messenger Covid-19 – Komunikasi Alam Semula Jadi

Ciri-ciri populasi kajian

Antara 12 Mei 2021 dan 31 Oktober 2021, dalam populasi 32 juta orang berumur 12 hingga 50 tahun, 21.2 juta dos pertama (19.3 juta saat) vaksin BNT162b2 dan 2.86 juta dos pertama (2.58 juta saat) mRNA -1273 vaksin telah diterima (Jadual S1). Dalam tempoh yang sama, 1612 kes miokarditis (di mana 87 [5.4%] juga mempunyai perikarditis sebagai diagnosis yang berkaitan) dan 1613 kes perikarditis (37 [2.3%] dengan miokarditis sebagai diagnosis yang berkaitan) telah direkodkan di Perancis. Kami memadankan kes tersebut kepada 16,120 dan 16,130 subjek kawalan, masing-masing. Ciri-ciri kes dan kawalan sepadannya ditunjukkan dalam Jadual 1. Bagi kedua-dua miokarditis dan perikarditis, perbezaan utama antara kes dan kawalan termasuk perkadaran yang lebih tinggi antara kes sejarah miokarditis atau perikarditis, sejarah jangkitan SARS-CoV-2 , dan penerimaan vaksin Covid-19 mRNA. Purata umur dan bahagian wanita adalah lebih rendah di kalangan pesakit miokarditis berbanding mereka yang mengalami perikarditis.

Jadual 1 Ciri-ciri kes kajian dan kawalan.

Risiko miokarditis dan perikarditis yang berkaitan dengan vaksinasi

Bagi kedua-dua vaksin, risiko miokarditis meningkat dalam tempoh tujuh hari selepas vaksinasi (Jadual 2; dalam teks yang lain, kami akan merujuk kepada nisbah kemungkinan berbilang pembolehubah). Untuk vaksin BNT162b2, nisbah kemungkinan adalah 1.8 (95% selang keyakinan [CI]: 1.3–2.5) untuk dos pertama dan 8.1 (95% CI, 6.7–9.9) untuk dos kedua. Persatuan itu lebih kuat untuk vaksin mRNA-1273 dengan nisbah odds 3.0 (95% CI, 1.4-6.2) untuk dos pertama dan 30 (95% CI, 21-43) untuk yang kedua. Risiko perikarditis meningkat dalam tempoh tujuh hari selepas dos kedua kedua-dua vaksin, dengan nisbah odds 2.9 (95% CI, 2.3-3.8) untuk vaksin BNT162b2 dan 5.5 (95% CI, 3.3-9.0) untuk mRNA -1273 vaksin. Vaksinasi dalam 8 hingga 21 hari sebelumnya, dengan sama ada vaksin BNT162b2 atau mRNA-1273 tidak dikaitkan dengan risiko miokarditis atau perikarditis. Secara bebas daripada status vaksinasi, sejarah miokarditis sangat dikaitkan dengan risiko mendapat miokarditis semasa tempoh kajian, dengan nisbah kemungkinan 160 (95% CI, 83-330). Perkara yang sama berlaku untuk perikarditis, dengan nisbah kemungkinan 250 (95% CI, 120–540). Tiada interaksi ditemui antara sejarah miokarditis atau perikarditis dan pendedahan vaksin. Jangkitan dengan SARS-CoV-2 pada bulan sebelumnya juga dikaitkan dengan risiko miokarditis (nisbah kemungkinan, 9.0 [95% CI, 6.4–13]) atau perikarditis (nisbah odds, 4.0 [95% CI, 2.7–5.9]).

Jadual 2 Persatuan antara miokarditis dan perikarditis dan pendedahan kepada vaksin mRNA dalam tempoh 1 hingga 7 hari dan 8 hingga 21 hari.

Anggaran subkumpulan mengikut jantina dan kelas umur

Risiko miokarditis meningkat dengan ketara dalam minggu pertama selepas vaksinasi pada lelaki dan perempuan (Rajah 1 dan Jadual S2). Nisbah ganjil yang dikaitkan dengan dos kedua vaksin mRNA-1273 secara konsisten adalah yang tertinggi, dengan nilai sehingga 44 (95% CI, 22–88) dan 41 (95% CI, 12–140), masing-masing pada lelaki dan perempuan berumur 18 hingga 24 tahun tetapi kekal tinggi dalam kumpulan umur yang lebih tua. Nisbah ganjil untuk dos kedua vaksin BNT162b2 cenderung menurun mengikut umur, daripada 18 (95% CI, 9–35) dan 7.1 (95% CI, 1.5–33), masing-masing pada lelaki dan perempuan berumur 12 hingga 17 tahun , turun kepada 3.0 (95% CI, 1.5–5.9) dan 1.9 (95% CI, 0.39–9.3), masing-masing pada lelaki dan perempuan berumur 40 hingga 51 tahun.

Rajah 1: Persatuan antara miokarditis dan pendedahan kepada vaksin mRNA dalam masa 7 hari, mengikut jantina dan kumpulan umur.

Nisbah kemungkinan terlaras (aOR) daripada model berbilang pembolehubah diwakili dalam skala logaritma asas 10 mengikut kumpulan umur (x-paksi), mengikut jantina (lajur) dan kedudukan dos vaksin (baris). Warna menunjukkan jenis vaksin. Nilai pusat ialah anggaran mata aOR dan bar ralat mewakili 95% selang keyakinan. Bilangan kes (N) mengikut kategori umur (12–17, 18–24, 25–29, 30–39, 40–50 dan 12–50 tahun) masing-masing adalah seperti berikut: N= 137, 480, 210, 273, 181 dan 1281 untuk lelaki, dan N= 29, 106, 40, 88, 68 dan 331 untuk perempuan. aOR tidak boleh dikira dalam kategori di mana tiada kes terdedah kepada vaksin direkodkan, contohnya untuk lelaki dan perempuan berumur 12 hingga 17 tahun yang telah menerima vaksin mRNA-1273.

Peningkatan risiko perikarditis juga didapati pada minggu pertama selepas dos kedua sama ada vaksin mRNA di kalangan lelaki dan perempuan (Rajah 2 dan Jadual S3). Nisbah ganjil untuk dos kedua vaksin BNT162b2 menunjukkan trend menurun merentas kumpulan umur dengan nilai sehingga 6.8 (95% CI, 2.3–20) dan 10 (95% CI, 2.5–41), masing-masing pada lelaki dan perempuan berumur. 12 hingga 17 tahun. Dos kedua vaksin mRNA-1273 dikaitkan dengan perikarditis di kalangan lelaki dan di kalangan wanita hanya dalam lingkungan umur 30 hingga 39 tahun (nisbah ganjil 20 [95% CI, 3.5–110]) dan umur 40 hingga 50 tahun (nisbah ganjil 13 [95% CI, 3.5–49]).

Rajah 2: Perkaitan antara perikarditis dan pendedahan kepada vaksin mRNA dalam masa 7 hari, mengikut jantina dan kumpulan umur.
rajah 2

Nisbah kemungkinan terlaras (aOR) daripada model berbilang pembolehubah diwakili dalam skala logaritma asas 10 mengikut kumpulan umur (x-paksi), mengikut jantina (lajur) dan kedudukan dos vaksin (baris). Warna menunjukkan jenis vaksin. Nilai pusat ialah anggaran mata aOR dan bar ralat mewakili 95% selang keyakinan. Bilangan kes (N) mengikut kategori umur (12–17, 18–24, 25–29, 30–39, 40–50 dan 12–50 tahun) masing-masing adalah seperti berikut: N= 65, 194, 106, 282, 342 dan 989 untuk lelaki, dan N= 36, 118, 91, 183, 196 dan 624 untuk perempuan. aOR tidak boleh dikira dalam kategori di mana tiada kes terdedah kepada vaksin direkodkan, contohnya untuk lelaki dan perempuan berumur 12 hingga 17 tahun yang telah menerima vaksin mRNA-1273.

Persatuan antara vaksinasi dalam tujuh hari sebelumnya dan risiko miokarditis atau perikarditis adalah sama besarnya apabila analisis dihadkan kepada tempoh sebelum amaran terhadap miokarditis dan perikarditis sebagai kejadian buruk yang dihantar kepada preskripsi pada 19 Julai 2021 (Rajah 1). S1 dan Jadual S4). Keputusan tidak berubah dalam model tidak termasuk pesakit yang mempunyai sejarah jangkitan SARS-CoV-2 pada bulan lalu, mereka yang mempunyai sejarah miokarditis atau perikarditis dalam tempoh lima tahun, mereka yang didiagnosis dengan kedua-dua miokarditis dan perikarditis, atau mereka yang dimasukkan ke hospital dalam tempoh bulan sebelum tarikh indeks.

Peristiwa berlebihan

Kami menganggarkan bilangan lebihan kes yang dikaitkan dengan vaksin mengikut jantina dan kumpulan umur (Rajah 3). Bilangan kes lebihan miokarditis bagi setiap 100,000 dos yang diberikan kepada remaja lelaki 12 hingga 17 tahun ialah 1.9 (95% CI, 1.4-2.6) untuk dos kedua vaksin BNT162b2 dan untuk dewasa muda 18 hingga 24 tahun mencapai 4.7 ( 95% CI, 3.8–5.8) untuk dos kedua vaksin BNT162b2, dan 17 (95% CI, 13–23) untuk dos kedua vaksin mRNA-1273 (Rajah 3). Ini diterjemahkan kepada satu kes miokarditis berkaitan vaksin bagi setiap 52,300 (95% CI, 38,200–74,100) dos kedua vaksin BNT162b2 antara 12–17 tahun, dan 21,100 (95% CI, 17,400–74,100) dos kedua vaksin BNT162b2 dan 5900 (95% CI, 4400-8000) dos kedua vaksin mRNA-1273 di kalangan 18-24 tahun (Jadual S5). Anggaran lebihan kes adalah lebih rendah untuk kumpulan umur yang lebih tua dan secara amnya untuk wanita. Walau bagaimanapun, bilangan kes lebihan miokarditis yang dikaitkan dengan dos kedua vaksin mRNA-1273 secara konsisten lebih tinggi. Di kalangan wanita berumur 18 hingga 24 tahun, anggaran bilangan kes lebihan miokarditis setiap 100,000 dos mencapai 0.63 (95% CI, 0.34-1.1) untuk dos kedua vaksin BNT162b2 (bersamaan dengan 1 kes setiap 159,000 [95% CI, 90,800–294,400] dos) dan 5.3 (95% CI, 3.0–9.1) untuk dos kedua vaksin mRNA-1273 (bersamaan dengan 1 kes setiap 18,700 [95% CI, 11,000–33,400] dos). Bilangan kes lebihan perikarditis dibentangkan dalam Rajah 3. Bagi miokarditis, anggaran untuk dos kedua vaksin mRNA-1273 secara konsisten lebih tinggi.

Rajah 3: Lebihan kes miokarditis dan perikarditis yang dikaitkan dengan vaksin mRNA mengikut jantina dan kumpulan umur, setiap 100,000 dos.
rajah 3

Lebihan kes adalah berdasarkan risiko dalam 7 hari selepas vaksinasi. Warna menandakan jenis vaksin dan bentuk anggaran titik menandakan kedudukan vaksin dos. Nilai tengah ialah lebihan anggaran titik kes dan bar ralat mewakili 95% selang keyakinan. Bilangan kes (N) mengikut kategori umur (12–17, 18–24, 25–29, 30–39, 40–50 dan 12–50 tahun) masing-masing adalah seperti berikut: untuk kes miokarditis, N= 137, 480, 210, 273, 181 dan 1281 pada lelaki, dan N= 29, 106, 40, 88, 68 dan 331 dalam wanita; untuk kes perikarditis, N= 65, 194, 106, 282, 342 dan 989 pada lelaki, dan N= 36, 118, 91, 183, 196 dan 624 dalam wanita. Lebihan kes hanya dikira dalam kategori dengan perkaitan positif yang ketara antara pendedahan vaksin dan hasilnya (nisbah kemungkinan diselaraskan >1).

Ciri-ciri kes miokarditis dan perikarditis yang berlaku selepas vaksinasi

Antara kes yang terdedah, kelewatan antara pemberian vaksin dan kemasukan ke hospital (Rajah S2) adalah lebih pendek selepas dos kedua berbanding selepas dos pertama, kedua-duanya untuk miokarditis (median 4 hari berbanding 10 hari selepas vaksin BNT162b2 dan 3.5 hari berbanding 9 hari selepas vaksin mRNA-1273) dan untuk perikarditis (median 6 hari berbanding 10 hari selepas vaksin BNT162b2 dan 3 hari berbanding 11 hari selepas vaksin mRNA-1273).

Jadual 3 menunjukkan ciri-ciri kes yang diperoleh dalam tempoh 7 hari selepas vaksinasi (dianggap kes selepas vaksinasi) berbanding dengan kes yang diperoleh dalam tempoh kelewatan yang lebih besar atau tanpa vaksinasi. Kes selepas vaksinasi adalah jauh lebih muda (kebanyakannya dalam 18 hingga 24 tahun), lelaki lebih kerap membimbangkan untuk miokarditis tetapi tidak untuk perikarditis, dan tanpa sejarah miokarditis atau perikarditis, masing-masing, atau jangkitan SARS-CoV-2. Tempoh penginapan hospital tidak berbeza dengan ketara dalam kes pasca vaksinasi miokarditis (median 4 hari) dan perikarditis (median 2 hari) berbanding kes yang tidak terdedah. Kekerapan kemasukan ke unit rawatan rapi, pengudaraan mekanikal atau kematian adalah lebih rendah untuk kes selepas vaksinasi berbanding kes yang tidak terdedah. Selepas susulan 30 hari selepas discaj, 4 (0.24%) kematian dalam kalangan kes miokarditis (tiada di kalangan yang terdedah kepada vaksin) dan 5 (0.31%) kematian dalam kalangan kes perikarditis (termasuk seorang pesakit telah menerima vaksin 8 hingga 21 hari sebelum diagnosis) telah dilaporkan. Daripada jumlah itu, 3 dan 2 meninggal dunia semasa tinggal di hospital masing-masing kerana miokarditis dan perikarditis.

Jadual 3 Penerangan pesakit dimasukkan ke hospital mengikut pendedahan kepada vaksin mRNA.

Rawatan ubat dalam masa 30 hari selepas keluar dari hospital ditunjukkan dalam Rajah. S3 dan S4. Tanpa mengira status vaksinasi, kelas terapeutik yang paling kerap digunakan semasa susulan kes miokarditis termasuk agen penyekat beta (63% pesakit), analgesik (52%) dan agen yang bertindak pada sistem renin-angiotensin (46%). Rawatan yang sepadan bagi kes perikarditis ialah analgesik (83%), kolkisin (69%) dan agen penyekat beta (14%) (Rajah S4).

We want to thank the writer of this write-up for this remarkable web content

Risiko miokarditis dan perikarditis khusus umur dan jantina berikutan vaksin RNA messenger Covid-19 – Komunikasi Alam Semula Jadi


We have our social media pages here and other pages on related topics here.https://paw6.info/related-pages/